2 weken geleden speelde de MoPo A1 combinatie thuis tegen Concordia, waar met 2 – 0 werd gewonnen. Afgelopen zaterdag werd uit tegen JHR in Rotterdam met de hakken over de sloot met 6 – 4 gewonnen. Aldus twee wedstrijden op rij waar de maximale punten werden gescoord. Voor een scorebordjournalist ziet het er goed uit maar de toeschouwers weten dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend was. Ze gingen er soms gemakkelijk in, ook bij ons. In de eerste helft was het steeds in evenwicht en bleef het spannend. In de tweede helft pas werd het onderscheid gemaakt door afstand te nemen van de tegenstander. Uithoudingsvermogen!

Trainer Michel maakte gebruik van zijn vaste 13 spelers met Kenley in de goal. Achterin Sem, Dave, Mitchel, Jelle en Marvin. Op het middenveld Stef, Jorik, Pascal, Joost en Perry en in de aanval Sem, Jordi, Chiel en Sylvio. Tijdens de voorbesprekingen werd het spelconcept steeds duidelijk gemaakt en nauwkeuriger ingevuld. Afspraken en taken werden doorgenomen.

Thuis tegen Concordia uit Delft werd het pas in de tweede helft interessant. Zij speelden met 2 linies en lieten het middenveld aan ons. Onze verdediging werd wel getest maar ondanks het windje mee kregen zij maar 1 doelrijpe kans. Een voorzet waaruit de bal pardoes in de handen van Kenley werd gekopt. MoPo A1 daarentegen kreeg steeds meer vat op de wedstrijd vooral door het overwicht op het middenveld. Stef had op een gegeven moment een rush over rechts en langs de achterlijn, waarna hij de bal strak langs de paal en de keeper in de goal deponeerde. De 2-0 kwam tot stand na een penalty. Joost wilde van links in het strafschopgebied de bal strak voorzetten naar de inlopende Jordi. De aanvoerder van de tegenstander gleed uit, viel en wist de bal met de hand uit haar baan te tikken. Na een rode kaart voor deze bewuste handsbal, kon Joost de penalty verzilveren.

Tegen JHR in Rotterdam, achter de moskee nabij het Sparta stadion, werden we direct in het begin al op 2 tegendoelpunten getrakteerd. Pas toen centrale verdediger Jelle zijn schoenen had gevonden en werd ingebracht keerde de rust in de verdediging terug. Pas toen kon het beoogde concept, wat trainer Michel had uitgedokterd, worden uitgevoerd. Gelukkig wist MoPo A1 nog voor de rust de stand gelijk te trekken naar 2-2 door doelpunten van Joost uit een dubbel genomen vrije trap en Jordi uit een corner. Het breekpunt lag op het middenveld. Daar stonden de JHR spelers die ons de wedstrijd steeds voorschreven. Aan de zijkant houden was het afgesproken devies. Niet instappen, kijk naar zijn voeten en wacht op zijn actie.
In de tweede helft kon Mitchel de 2-3 scoren met een boogbal na aangeven van Stef. Het werd 3-3 nadat Kenley ver uit zijn goal was gekomen. Zijn redding werd echter onderschept en direct in ons lege doel geschoten. De 3-4 kwam van de voet van Chiel die de bal kreeg van Joost. Na heel veel schijnbewegingen, kappen en draaien, werd toch het verlossende schot gemaakt. De 4-4 kwam tot stand na knoeiwerk in onze verdediging. En weer stond het gelijk. Even later schiet Jordi al vallend op de goal. De keeper stopt maar laat de bal los en Chiel is er als de kippen bij voor de 4-5. Nou jullie weer JHR dacht ik nog maar de koek was op. De tegenstanders lagen steeds meer te zonnen in plaats van te voetballen. Perry haalde de achterlijn. Pingelde wat en legde terug op Chiel. Nou die had er zin in en maakte 4-6.Duidelijk de matchwinnaar die middag.

Conclusie: Wel steeds gewonnen maar MoPo A1 bepaalde niet het spel zoals eerder bij Victoria. Wel bepaalden we het doelpunten verloop en dat is toch het meest belangrijke. Goede tegenstanders die vooral door de grote hoeveelheid kansen die wij creëerden, werden verslagen. Hoe langer de wedstrijd duurde hoe meer kansen wij de toeschouwers lieten zien en gebruikten.

Monstervlagger Aad.