Polanen C4 – MVV ’27 C4

We mochten weer eens thuisspelen en dus werd het vroeg opstaan voor onze C’s en hun ouders. Zonder Ricardo, die zijn jaarlijkse verkleed- en schminkpartijtje niet kon missen, maar mét Youri, voldoende genezen van zijn voetblessure, traden we MVV’27  tegemoet. Er hoefden dus slechts drie spelers wissel te staan en was leuk om te zien dat wie gewisseld werd stevig baalde en eigenlijk veel liever door had willen spelen. We begonnen sterk en kregen een aantal kansen, maar waren ongelukkig en onnauwkeurig in de afwerking. Gelukkig omspeelde  David op links een keer 2 tegenstanders, gaf af aan Mart, die Mike vd B vrij zag staan en subtiel doortikte, waarna Mike secuur uithaalde en zijn eerste doelpunt van deze competitie scoorde: 1-0. Vervolgens kwam er een fase waarin het spel op en neer golfde en hun lange, grote edoch wat motorisch onhandige, verdedigers de zaak goed dichthielden. Een vrije schop werd op doel gericht, waarbij Youri, gehinderd door de zon en de gladde bal, jammerlijk de mist in ging: 1-1. Er werden extra krachten aangeboord, Jeroen kwam er op links weer eens langs en dit keer rondde Rick beheerst af: 2-1. Met deze dik verdiende voorsprong gingen we rusten.

Helaas was Danny’s moeder toen naar een nascholingscursus, want anders had ze haar zoon met een schitterend afstandsschot de 3-1- zien maken. Nu moet ze het hebben van het verhaal van haar altijd kritisch naar verbetering zoekende man en trainer Andy en dit stukje. Ineens ging het hierna snel: Frank zette op rechts prima door, bracht Jeroen in stelling en hup: 4-1. Een vrije schop van Mart werd vakkundig door Danny tot 5-1 gemaakt. Hierna werd het 6-1, ik dacht via Jeroen die Frank in stelling bracht, maar dat weet ik niet zeker meer. Een heuse  schwalbe van Jeroen oogstte slechts hoongelag. Vervolgens had hun overigens uitstekende keeper de pech tegen Jeroen aan te schieten, die goed doorzette, en dat betekende 7-1. In de slotminuten werd Mike vd B omver gekegeld in het strafschop gebied en hoewel hij het zelf na de wedstrijd een schwalbe noemde, vond het publiek dat niet. Hartverwarmend was het om te zien dat het gehele team unaniem vond dat Youri zijn eerdere fout goed mocht maken vanaf de penalty stip. Dat deed hij prima en kon daarna zich uitvoerig laten feliciteren met een rondgang over het veld, juichend met armen hoog geheven: 8-1.  Misschien moeten we een nieuw fenomeen introduceren: de man van de wedstrijd kiezen. Ik zal bij deze de aftrap geven: man van de match was Jean-Pierre. Het mooiste van deze wedstrijd was dat er gewoon goed gevoetbald werd: overspelen, combineren, passeren, inzet en elkaar helpen en ook iets gunnen, bravo! Rotsvast op de tweede plaats kijken we hoop- en verwachtingsvol naar boven. Tot volgende week.

Frank