5 november 2011, terwijl de jonge voetballers zich warm gillen en alle kanten op stuiteren staan de supporters vol verwachting langs de lijn van de Haagse Voetbalvereniging met een lekker warm bakkie. Het is een zachte herfstochtend, het gras is groen, een rechte zijlijn is krom, misschien aangebracht op een ochtend na een zwaar feestje. Tussen af en toe een druppeltje regen schijnt een warme windstille zon. Een perfecte morgen voor een mooi spelletje voetbal. Een goal wordt nog even gebracht en op de juiste plaats van het speelveld vastgenageld. De "coach" stelt de jongens op en als trouwe tweevoeters nemen ze gehoorzaam hun plaatsen in. In de eerste helft staan Bas in het doel, Ryan, Quinn en Bastiaan in de verdediging en Wessel, David, Senna en Niek in aanvallende positie.

En met het eerste fluitsignaal gaan de gladiatoren los. Johan Cruijff schijnt eens gezegd te hebben dat voetballen simpel is, maar het moeilijkst wat er is, is simpel te voetballen. Nou hier werd gewoon simpel gevoetbald en dat is dus volgens Cruijff het moeilijkste wat er is. Er werd een fantastisch staaltje voetbal ten toon gespreid door beide rivaliserende teams. De kijkers langs de lijn van de tegenstander zagen hun 'jongens' voornamelijk aan de overkant het ene doelpunt na het andere scoren. De supporters van onze ridders konden het spel van dichtbij aanschouwen. Desalniettemin konden David en de andere aanvallers een paar keer doorbreken. De verdedigers hadden hun handen en voeten vol om een horde tegenstanders van zich af te schudden. Bas toonde zich een dappere keeper en heeft zeven keer de bal achter hem in het net horen ketsen. In de tweede helft nam Niek het van Bas over. De verdedigers werden de aanvallers en de aanvallers verdedigers. Zo krijgen de jongens alle facetten van het voetbalspel mee. Niek weet net als Bas aardig wat ballen uit het doel te houden, maar de Haagse voetballertjes krijgen er in de 2e helft desondanks nog 6 ballen in.

Bas krijgt het voor elkaar door de Haagse verdediging te komen en met Quinn de 'Kuitenbijter' aan zijn zijde ziet hij zijn kans waar. Helaas weet de keeper van SVH de bal uit het net te weren. Ook een trap van de aanvallende David wordt door deze keeper onderschept. En met het fluitsignaal eindigt het spel met een eindstand van 13-0. Na de penalty's lopen onze jongens nog steeds stuiterend het veld af, alsof er niks aan de hand is. Het is een echt 'team', ze zijn er voor elkaar, ze zijn sportief, geven niet op elkaar af, hebben respect voor elkaar en de tegenstander, kortom een team waar Polanen trots op mag zijn! Met de complimenten aan de 'Coach'