19 november, een mooie mistige zonnige waterkoude zaterdagmorgen zonder zorgen. Coach Casper spreekt moed in de kerels als een echte held en verdeelt ze als pionnen strategisch over het veld. Met een oorontsteking kon David er dit keer helaas niet bij zijn. Een gemis van een goede speler in het veld en een enthousiaste supporter aan de zijlijn. 

Velo gaat na het fluitsignaal van de jonge scheidsrechter direct in de aanval met het hele zooitje tegelijk als een wilde massa achteraan de stuiterbal Wessel, Quinn en Bas staan als één verdediger voor sterkeeper Niek klaar voor repliek Maar ondanks de bijval van onze aanvallers Ryan, Senna, Wessel en Bastiaan moest Niek de eerste bal naast zich erin zien gaan.

De eerste helft speelt zich voornamelijk af op het gebied van de uitspelers. En aan de zijlijn klonken de stemmen van bemoediging in het land van de fruit- en groentetelers. Met kreten als "d'r in Quinn" "Wessel we hebben geen Wissel" en "Ryan je bent in ieder geval overal". Mochten wij weer getuigen zijn van de charmes van het spel genaamd "voetbal". Voordat de tweede helft begint spreekt de coach zijn jongens streng toe. En de peptalk helpt, want de jongens gaan er flink tegenaan en zijn nog lang niet moe. De wedstrijd eindigt uiteindelijk met nul punten voor en negen punten tegen. En de jongens van Polanen F7 feliciteren opgetogen Velo F9 met hun behaalde zegen.