Polanen C4 - HBS C7

Op het inmiddels bekende en geaccepteerde vroege tijdstip speelden we thuis tegen HBS C7 uit Den Haag. Omdat Claudio ziek was, moest Mart in het holst van de nacht het wisselschema aanpassen, want met 14 spelers houd je er toch wat over. Het was een beetje fris, zeg maar lekker weertje voor een echte Westlander, maar langs de lijn was het blijkbaar nog koeler, want vlaggenist Marius, die overigens prima vlagde, moest er zowaar zijn handschoenen voor aantrekken. Over vlaggen gesproken, die van de tegenstanders had zijn vlag wel erg los in zijn handjes en stak deze bij werkelijk iedere aanval omhoog, los van waar de bal, de verdedigers en de aanvallers stonden. Gelukkig werd hem in de rust uitgelegd wat buitenspel was en ging het in de tweede helft wat beter. Het spelbeeld was ongeveer hetzelfde als de laatste paar wedstrijden: we hadden wat moeite om op gang te komen. Een prima corner van Victor J kwam via Mart bij Rick terecht, die nuchter de score opende. Even later volgde een intikker van Jeroen: 2-0. Vervolgens raakte Victor D (met zijn linker!) de paal en Rick nog eens de lat, maar verder golfde het spel aardig op en neer en moest Frank nog eens redding brengen door een hard schot te blokkeren, maar ten koste van een blessure. Jean-Pierre kon er daardoor wat eerder in en bracht wat meer rust in de verdediging. Verder onderscheidde vooral aanvoerder Mike vd E zich door de zaak potdicht te houden, elk gaatje dicht te lopen en de bal opbouwend telkens prima af te geven. Met deze 2-0 gingen we rusten.

Het was zo goed als windstil, dus wat de tweede helft zou brengen moesten we even afwachten. Er was een blessure ontstaan bij de tegenpartij, die daardoor met 10 man verder moesten. Dat pakte gunstig uit voor ons, want ineens kwam er een golf van doelpunten achter elkaar: Jeroen een pass op David: 3-0, een diepte pass op Jeroen die hij goed afmaakte (4-0) en vervolgens een mooie voorzet van Mike, die wederom door Jeroen tot 5-0 werd verwerkt. Hierna David de 6 en 7-0 en toen was de race gelopen en de weerstand gebroken, temeer omdat vanaf dat moment door weer een blessure het aantal HBS-ers tot 9 gereduceerd werd. David gaf mooi op tijd af aan Mart voor de 8-0, vanaf de aftrap pingelde een attente Mike vd B de 9-0 binnen, daarna een mooie pass van Victor D op David voor de 10-0 en uiteindelijk weer Jeroen voor de 11-0. Ergens gaandeweg deze tweede helft raakte hun coach het spoor volledig bijster en begon allerlei onzin en beschuldigingen uit te kramen, gaf het slechtste voorbeeld voor de jeugd wat je kunt bedenken en moest door Andy stevig toegesproken worden om weer tot de realiteit terug te keren. Bij een dergelijk score verloop is het moeilijk om geconcentreerd te blijven en jammer genoeg moest Youri, die verder een rustige en prima partij keepte, een tegengoal accepteren, hoewel het onduidelijk was of het de kopbal wel over de lijn was: 11-1. De scheidsrechter kende deze goal uit erbarmen gemakkelijk toe en niemand, behalve Mart, kon er erg mee zitten. Het was weer een dik verdiende en goede overwinning. Over de man van de match bestond geen twijfel: de man van deze keer de absolute controle, onpasseerbaar, attent, degelijk en efficiënt: aanvoerder Mike vd E.  Iedereen ziet nu al uit naar de wedstrijd tegen ‘s-Gravenzande over enkele weken, die zal moeten bepalen wie de kampioen wordt. Het doelsaldo is in ieder geval in ons voordeel en zowel de spelers als de toeschouwers hebben er zin an!

Frank

Polanen C4 – Lyra C4

De eerste wedstrijd na de winterstop was meteen een belangrijke: onze Polanen C4, die op de tweede plaats staat, moest tegen Lyra C4 dat de derde plek bezet. De uitwedstrijd was met 0-2 door ons gewonnen, er was goed en serieus getraind, dus de verwachtingen waren hoog gespannen. Bij het inschieten op doel stond menig vizier te hoog afgesteld en bleken onze mannen met schieten te veel achterover te hangen; daar is al een puntje gevonden om bij te slijpen op de training. De verslaggever heeft tegenwoordig een bril, zodat we geen onzin meer in deze stukjes verwachten. We speelden natuurlijk met een rouwband om in verband met het overlijden van keeper Youri’s vader, Ton van der Sande, en de minuut stilte die we met armen over elkaars schouders vóór de wedstrijd hielden was ronduit indrukwekkend. Gelukkig was Jenny er ook en konden we haar goed steunen. Aangezien we helemaal compleet waren hadden we een reservebank van vier man, die niet konden wachten om het veld in te mogen. We bleken zeker in het begin een stuk sterker, hadden meer balbezit en vielen meer aan. Na een spaarzame uitval van Lyra hadden we een uitbraak, waarbij Mart goed doorging richting keeper en na hem omspeeld te hebben nog drie tikjes met rechts moest geven om de bal rustig in het doel te tikken: 1-0. Niet veel later wist Victor J met een fraai schot de 2-0 te scoren en Mike vd B raakte met een hobbelend schot de binnenkant van de paal, waarna de bal weer terugstuiterde. Achterin hielden Mike vd E, Claudio, Victor D en later Jean-Pierre en Danny de zaak potdicht, knap! Youri verrichte enkele reddingen en zo hielden we de 0, waar Mart met een fraaie boogbal de 3-0 maakte, waarmee we gingen rusten.

De tweede helft gaf hetzelfde beeld: een overwicht van ons, zich uitend in een schot binnenkant paal van Jeroen en schoten op de lat van Sem en Victor J. We zagen verdere vooruitgang van dit leuke team met goed overspelen, lekkere passjes, werken voor elkaar en algemeen een goede inzet en zo waren de trainers tevreden. Een leuk doelpunt ontstond na een doorbraak van Jeroen op links, die de bal aan Mart gaf, die netjes aflegde op de vrijstaande Rick, die beheerst en gericht in de hoek schoot. Met deze dik verdiende 4-0 overwinning, een triomf van het collectief, zochten we de kleedkamer weer op. Man van de match was natuurlijk Youri, die na zo’n ellendige periode er tóch weer stond en zijn doel schoon hield.

Frank

Polanen C4 – Quick C6

Na een weekje rust konden we weer de wei in.Vorige week zaterdag was het nl afgekeurd, maandag waren de meesten afwezig vanwege de Goed Heiligman en woensdag ging de training niet door vanwege het onstuimige weer. Dat we minder getraind hadden, dat konden we zaterdag ook wel een beetje zien. Iedereen op het veld was niet zo scherp. De scheids was de 1^e. Die lag nog zo lekker in zijn bed (alleen zei hij, maar…..?) dat hij ons helemaal vergeten was. Henry pakte dus de fluit in de hand en zou het overnemen tot Brian er was. Vaste grens Eric had hockey verplichtingen en zijn vervanger Marius verkoos Madrid boven Polanen. Mart pakte dus de vlag maar op. Dat viel niet helemaal mee, want vlaggen, wisselen en coachen (gelukkig is hij lekker rustig langs de lijn) was wel een beetje druk. De wedstrijd ging aardig gelijk op, maar toch kwamen we dit keer achter. Een vrije trap van Quick kwam tegen de hand van Victor, dus ging de bal op de stip. Nou die kans liet Quick niet onbenut, maar bijna in dezelfde minuut maakte David alweer gelijk. In de 2^e helft kwamen er over en weer wat kansen, maar maakte Jeroen en Rick aan alle onzekerheid en bepaalde ze de eindstand op 3-1. Nu volgende week nog een keertje oefenen tegen RKDEO en dan op naar de oliebollen.

Mart

Den Hoorn C5 – Polanen C4 

We hadden een uitwedstrijd naar Den Hoorn en het tijdstip was ongelooflijk in vergelijking met onze normale tijden: we waanden ons al op de zondag, Henry had er al het halve weekend huishouden opzitten, Marius zat nog na te hijgen van zijn spinactiviteiten en onze jongens waren zeldzaam wakker. We wonnen de toss en kozen voor de eerste helft wind tegen, maar als een raket gingen we uit de startblokken op het kunstgras, wat wel verdacht veel op een echt grasveld leek, Henry! Omdat vaste vlaggenist Eric huisarrest had, nam Marius dit prima waar. Aangezien we compleet waren, moest er weer intensief gewisseld worden, waarvoor de schema’s weer perfect door Mart Gardien in elkaar gezet waren. Op rechts bediende Rick David van een voorzet, die hij netjes tot de 0-1 werkte, waarna Jeroen volkomen vrij gelaten werd op links en alle tijd van de wereld had om te bedenken of-ie nu met rechts of links in ging schieten en dat toen ook maar deed: 0-2. Daarna een actie van Jeroen die de bal via hun, overigens nogal zwakke, keeper bij Mike vd B bezorgde die genadeloos de 0-3 in schoot. En we waren nog maar net begonnen! Op rechts zette Mart een aantal opvallende spurten in, waarbij hij véél sneller bleek dan hun linksback en dat na een avondje stappen in het Teejaater. De energy drinks die ze daar schenken werken kennelijk 24 uur! Eigenlijk waren we duidelijk te sterk en dan komt het er op aan om de concentratie vast te houden. Dat lukte Rick heel goed en met een uitbraak en een bekeken tikje maakte hij 0-4, waarmee we gingen rusten. 

Er brak een wat lauwe fase aan, waarin we de tegenstanders een beetje in de wedstrijd terug lieten komen en pardoes werd dan ook een vrije schop door hun aanvoerder op de lat geschoten boven onze keeper Youri, gelukkig weer helemaal hersteld van zijn voetblessure. Victor J antwoordde met een prachtig afstandschot, helaas op de paal. Wederom Rick schudde iedereen wakker met een fraaie goal, die de 0-5 betekende. Hierna gingen we weer op echte doelpuntenjacht: Mart scoorde sluw met de buitenkant van de voet, via de binnenkant van de paal de 0-6. Een serie slechte corners leidde tot onvrede aan de kant, met name omdat er wel degelijk op getraind was en het op de training wél lukte. Gelukkig keerde dit weer ten goede en op links brak Jeroen weer eens door, zette Mart vrij voor het doel en die haalde genadeloos de trekker over: 0-7.  Na een fraaie combinatie van Mart, David en Jeroen kon de laatste de 0-8 aantekenen. Meteen vanaf de aftrap kon hij wederom toeslaan en tot slot passte Danny nog een keer bekeken naar Mart, die de eindstand op 0-10 bepaalde. Ook de verdediging mag niet onvermeld blijven, want Claudio, Jean-Pierre, Victor van D en Mike vd E hielden de zaak perfect dicht. En wat te denken van de onverzettelijkheid van ons middenveld met Ricardo, Sem en Frank: ze veroverden vaak de bal en waren de basis van menige aanval: een triomf van het collectief dus. Man van de match was natuurlijk Rick, die nu eens nadrukkelijk aanwezig was, ook ballen veroverde een aantal goede passjes gaf en bovendien ook nog scoorde. Hoopvol kijken we naar boven op de ranglijst, waar we op het moment van deze wedstrijd 2^e stonden, 2 punten achter ’s-Gravenzande, maar de competitie is nog lang…... 

Frank