Vrijdagavond 27 april verzamelden de meiden van de MB2 zich op de parkeerplaats van Polanen. Nadat de gigantische hoeveelheid bagage (het leek wel of sommigen ook hun matras in een tas hadden weten te proppen) en voedselvoorraad in de auto's was geperst werd koers gezet naar Vierhouten op de Veluwe waar we rond negen uur aankwamen. Nadat de meiden na enige strubbelingen de juiste kamerverdeling hadden bewerkstelligd werd de "huiskamer" omgetoverd tot sfeervolle bioscoopzaal en werd een horrorfilm bekeken. Deze bleek dermate griezelig dat de meiden hierna de hele nacht in groepjes van vijf luid gillend de trap af denderden naar de wc op de begane grond (natuurlijk gelegen naast de slaapkamers van de begeleiders) en hierbij iedere vijf seconden een deur knoeihard lieten dichtknallen; onwaarschijnlijk genoeg bleken er mensen te zijn die zich door dit natuurgeweld niet van hun verdiende nachtrust af lieten houden en vrolijk doorronkten.

Om vijf uur in de ochtend ging bij de meeste meiden het lichtje uit en keerde de rust weder. Een paar uur later werd het ontbijt al weer geserveerd. Hierna gingen we naar het subtropisch zwemparadijs (de Brake????) in Nunspeet na eerst nog boos te hebben nagevraagd bij de receptie waarom ons kampvuurhout niet was bezorgd. Het kampvuurhout lag echter volgens afspraak (Ron?) al een dag in onze kampvuurkuil waar we nog niet waren wezen kijken! Het subtropisch zwemparadijs dan; het zwembad was wel OK maar er waren volgens de meiden geen Misters Universe te bekennen. Na een uurtje of twee hadden ze het hier dus wel weer gezien. Laura en Sjoukje waren intussen in Nunspeet wat boodschappen wezen doen voor het avondeten.

Na het nuttigen van patat, saté en hamburgers (vakkundig bereid door de gourmet-chef Jos (Jr)) waren de buikjes weer gevuld en gingen we nog even gauw een rondje Vierhouten wandelen. Vierhouten bestaat uit 25 restaurants, een Rabobank filiaal van 5 vierkante meter, 1 supermarktje en 2 woonhuizen dus daar waren we snel omheen gewandeld. Onze vrouwelijke!! leiders loodsten ons toen een doodlopende weg in die alleen maar leidde naar een donker onheilspellend bos. Gelukkig konden we na een uurtje dwalen onze knusse groepsaccommodatie weer terugvinden. Even later had onze Expeditie Robinson kandidaat Jos (Jr) het kampvuur reeds ontstoken en zaten we met de hele groep gezellig naar de vlammen te staren en marshmallows te roosteren. Hierna nog even gezellig in de huiskamer bij elkaar maar bij de meesten ging het lichtje na de vermoeiende voorgaande nacht nu ietsje eerder uit.

Zondagochtend, na het ontbijt, werden de meiden verdeeld over vier teams en werd met veel enthousiasme een spelletjesparcours met hindernisbaan, basketbalgooien, touwtrekken, waterballongooien en aan-de-oude-spijkerbroek-van-Ron-hangen gevolgd. Hierna werd het huisje opgeruimd, nog even wat tosti's gegeten en na alles weer in de auto's gestouwd te hebben vertrokken we rond 3 uur uit Vierhouten.

Als verrassing werd het weekendje afgesloten bij de Mac waar eenieder een eventueel tekort aan calorieën weer ruimschoots kon aanvullen. Even later werd op de parkeerplaats van Polanen afscheid genomen van elkaar. Het was voor iedereen een zeer geslaagd en gezellig weekend. Nu nog even kampioen worden en dan is het seizoen helemaal geslaagd! Sjoukje en Laura nog bedankt voor jullie hulp en gezelschap.

Ron, Jos, Jos

Zaterdag 21-4-2012 moesten onze meiden van de mb2 naar SVH, een ploeg die de buitenspelval tot een kunst verheven heeft. De laatste ontmoeting eindigde ineen gelijkspel ondanks dat POLANEN het betere spel had, maar zoals een bekende cruijfiaanse uitdrukking als je er een meer inschiet als de tegenpartij dan win je dat is logisch.

Het team was zaterdag aangevuld met Kelly(half geblesseerd), milou,deborah en aranka, dit omdat vera en daphne nog in de ziekenboeg zitten en nina er langzaam uitkomt en er geen risico's genomen worden als zij halverwege de wedstrijd niet meer zou kunnen spelen. Voordat de wedstrijd begon werd de tactiek doorgenomen hoe we svh gingen bestrijden We begonnen achterin met onze keepster lindsey(weer een paar mooie reddingen),verder met nina op links ,amanda en noah(allebei weer betrouwbaar) in het midden en mackenna(solide als altijd) op rechts, in het midden antilope pamela (weer niet bij te houden),roos(onvermoeibaar),Kelly(als rustpunt) en melissa (weer een mooie voorzet)) voorin emma (de gretige) en milou(goed overzicht) Binnen vijf mintuten deed zich de eerste kans al voor ,helaas stond het vizier nog niet op scherp en werd er gemist.

Dit was het begin van vele kansen maar svh had een engeltje op de lat en een goede keeper het lukte ons ,jammer genoeg ,maar drie keer te scoren. Ook met het invallen van daiane(onze braziliaanse spits) aranka(altijd gedreven) en deborah(ook als rustpunt) konden de score niet verhogen. Ondanks het overwicht van POLANEN wist SVH ook nog twee keer te scoren ,alhoewel dat wel gebeurde met enige hulp van ...... ! Een wedstrijd waar wij coaches de laatste haren (die we nog hebben) uit ons hoofd wilde trekken als er weer gemist werd, maar ook dat hoort bij voetbal.

Wij weten in ieder geval weer waar we jullie op moeten trainen.

De dames die ingevallen zijn bedankt namens het team.

Vandaag is voor de derde keer dit seizoen VELO MB1 onze tegenstander.

In de najaarscompetitie verloren we de kampioenswedstrijd ietwat ongelukkig (en onverdiend) met 3-2. In de voorjaarscompetitie werden wij vorige week zaterdag wederom ongelukkig verslagen met 5-4. In beide wedstrijden hadden wij het beste van het spel maar had VELO duidelijk het voordeel van de thuisspelende vereniging. De grootste strijd wordt bij VELO namelijk niet op het veld gestreden maar vindt meestal langs de zijlijn plaats. Zo werd ons meegereisde publiek vorige week zaterdag nog wegens spreekkoren uit de dug-out verbannen. En ook vandaag zullen er weer enige buitenveldse-strubbelingen plaatsvinden. Maar laten we ons beperken tot het voetbal.

VELO is dit seizoen nog ongeslagen en we zijn benieuwd of VELO vandaag op Polanenbodem overeind kan blijven. Onze MB2 is, zeker na de uitoverwinning afgelopen woensdag op het sterke Scheveningen, in de winning mood.

Met Lindsay in het doel; Pamela, Joelle, Amanda en Mackenna in de verdediging; Nina, Roos, Arantxa en Noah op het middenveld en Emma en Milou in de aanval gaat de MB2 voortvarend van start. Een mooie aanval leidt net niet tot een doelpunt. Helaas valt die na rommelig spel in onze verdediging wel aan de andere kant. Hun spits, genaamd Leo (????), hoeft zich dit keer niet met het haar typerende schop-, duw- en trekwerk voorbij onze verdedigers te werken maar krijgt de bal zo maar door onze verdediging in haar voeten gespeeld waarna ze koelbloedig afrondt. 0-1. Een domper, maar Polanen herpakt zich direct. Het is eigenlijk de hele eerste helft eenrichtingsverkeer (richting VELO doel) maar echte kansen krijgen we niet. VELO nestelt zich massaal voor het doel. En als VELO er sporadisch uitkomt voorkomt onze verdediging eenvoudig dat de VELO-aanval echt gevaarlijk kan worden. Als wij Daiane en Daphne als verse krachten inzetten om te proberen de gelijkmaker te forceren brengt VELO direct vijf verse speelsters tegelijk in!!!!

De tweede helft dan maar. Met een licht windvoordeel gaat de MB2 weer aanvallend van start.

Een prachtige hoekschop van Milou wordt fraai en hard ingeschoten door Roos. 1-1. Even later helpt VELO ons zelfs een handje. Drie VELO-speelsters botsen op elkaar en langzaam rolt hierdoor de bal in hun eigen goal. 2-1. VELO spartelt nog even tegen maar zelfs spits Leo (????) weet niet te scoren als zij alleen voor onze keepster Lindsay verschijnt. En als Joelle vervolgens van 40 (!!!!) meter met een mooie trap de bal hard en hoog achter de VELO-doelvrouw werkt is de buit binnen.

Dankzij onze inzet en goed voetbal loopt VELO dit seizoen zeer verdiend tegen hun eerste competitie-nederlaag aan.

Aan VELO kant toont men zich een slechte verliezer door te mopperen dat wij met allemaal MB1 speelsters hebben gespeeld. Wij van onze kant vragen ons af met hoeveel MB1 speelsters VELO speelde. 16?

En daar stonden we weer, om half 11 om het voetbalveld. Gelukkig kon onze topverdedigster Nina weer mee doen, na een enkelblessure.

We moesten tegen vv Naaldwijk, waar we van moesten winnen om tweede te kunnen staan.

We hadden de week ervoor van hun verloren dus wilden we graag een revanche.

Iedereen was echt gemotiveerd en de wedstrijd begon erg goed, met goede combinaties en veel kansen.

Al gauw maakte sv Polanen de 1-0, en de 2 en 3-0 volgde snel, ook dankzij Kelly.

Na rust zakte we wat in maar slaagden er toch in om de 4-0 er nog in te schieten. Al met al was het een leuke wedstrijd en super gespeeld meiden!! en Kelly bedankt voor het invallen.

Roos Gras